Zomoco Zondag Morgen Competitie

Met de finalerit bij Ahoy’ in Rotterdam kwam er een eind aan het Zomoco seizoen 2016. Een goede opkomst en spannende wedstrijden, maakten er een mooie dag van. Waarbij met gepaste tevredenheid op het nu afgelopen seizoen kan worden terug gekeken. En nu maar afwachten op de dag dat in het komende jaar we weer van start gaan. Iedereen die afgelopen tijd heeft meegeholpen aan het welslagen van de DRV Zondag Morgen Competitie, geweldig bedankt en hopelijk zien we elkaar bij de  nieuwe start weer terug. Een bijzonder dankwoord gaat naar Sjoerd Bult van sponsor DRV uit Oud-Beijerland, dankzij die steun konden we dit jaar de competitie nog aantrekkelijker maken.

foto’s zijn van Koos ’t Hart, meer foto’s op zijn site; www.fotokoos.info

uitslag A-klasse

http://www.mylaps.com/en/classification/4160071

zomoco-a-bij-ahoy-18916

Uitslag B-klasse

http://www.mylaps.com/en/classification/4160179

zomoco-bij-ahoy18916

Lees hoe André Mook de finale dag beleefde;

De laatste ZoMoCo van het seizoen. Nog 1 keer vol gas deze ochtend bij Ahoy. Vandaag waren er diverse belangen. Uiteraard waren er renners die voor de dag overwinning streden maar daarnaast waren er ook renners die voor hun plekje in het klassement vochten. Tot die laatste categorie behoorde ik. Met het ingaan van deze race stond ik zesde, gelijk in punten met de nummer 5 en 1 punt voor op de nummer 7. De nummer 5 zou niet komen dus hoefde ik mijn ogen alleen op de nummer 7 te richten. Misschien dacht ik er vooraf te makkelijk over omdat ik de afgelopen 4 wedstrijden duidelijk beter was als mijn concurrent, maar alleen had ik door wat prutsfoutjes echter maar een minimale voorsprong van 1 punt opgebouwd. Niks was dus zeker. Het enige doel was dan ook om voor Sebastiaan te eindigen en de rest was bijzaak.

De koerst startte erg tam. In de tweede ronde reden er 5 man weg en ik vond het wel best. De man die ik in de gate hiel zat er niet bij en ik voelde me daarom niet geroepen om mee te helpen het gat dicht te rijden. Wat ik wel deed was een beetje half mee draaien voorin om in ieder geval gelijk te kunnen reageren mocht dat nodig zijn. Sebastiaan bleek over een stuk betere benen te beschikken als de laatste races, moeiteloos leek hij mee te springen, als hij dacht dat er een kans op een ontsnapping was en ik er niet bij zou zijn gaf die gelijk gas. Vaak zat ik recht achter hem als die links keek en zo kon ik dan makkelijk in zijn wiel kruipen, op het moment dat hij dan omkeek voor een overname hiel ik ook mijn benen stil, niet zo heel erg chique van mij en normaal zit dat niet in mijn aard maar het hogere doel telde nu even ietsjes meer.

De koplopers werden halverwege koers ingelopen en dat zorgde voor een chaotisch gedeelte van de wedstrijd. Keer op keer waren er ontsnappingen maar telkens werden de gaten dicht gereden.

Zelf zat ik in dit gedeelte van de wedstrijd op zich prima. Ik ging een paar keer mee om te kijken of ik weg kon komen maar ook een paar keer sprong ik gelijk in Sebastiaans wiel om vervolgens dan heel laf niet meer over te nemen. Een beetje de concurrentie ontmoedigen zeg maar. Door de toch wel stevige wind was het lastig om echt weg te komen. Ik denk dat pas een ronde of 5 voor tijd er definitief 4 man weg waren. Het peloton was aarzelend in zijn reactie en niemand was meer echt bereid om het gat dicht te rijden zonder zijn eigen ramen in te gooien. Met nog 2 ronden te gaan splitste de kopgroep zich in 2 paren. Het peloton schoot nu wel in gang.

Nu was het aan mij om er voor te zorgen dat ik vijfde in het AK zou worden. In de laatste ronde, het laatste lange rechte stuk zag ik Sebastiaan rechts achter me. Hij wilde me voorbij aan de buitenkant. Hij had pech dat een andere renner aan de buitenkant afzakte en ik gaf hem geen ruimte om tussen mij en die andere renner langszij te komen. Ik kon wel mee met de versnelling van de andere renners. In de laatste bocht naar links zag ik hem aan de binnen kant komen. Ik pakte daarom ook de binnenkant van de bocht om hem achter me te houden. Nog 1 rechte lijn naar de finish. Ik ga vol aan. Gino en Jan zitten net voor me en geven alles om wat andere renners bij te halen. Ik kan in hun sprint mee en accelereer naar bijna 60 per uur en weet dan dat het goed zit. Als negende rol ik over de finish waarmee ik mijn vijfde plek in het AK veilig stel. Sebastiaan zat nog wel bijna in mijn wiel maar werd 11e. Niet genoeg dus om mij te pakken.

De race werd gewonnen door Bartek, de winnaar van vorig jaar maar die dit jaar tweede in het AK zou worden achter Joeri. Joeri die helaas door een blessure moest toekijken hoe de rest koerste maar wist dan zijn eerste plek in het AK veilig zou zijn.

Met deze race bij Ahoy komt er een eind aan de ZoMoCo van 2016. Mijn dank gaat uit naar Hans van Houdt die zich met veel passie heeft ingezet voor de ZoMoCo’s van 2016. Tevens ben ik alle deelnemende verenigingen dankbaar voor de tijd die zij er allemaal hebben ingestoken. Ik heb prachtige wedstrijden gefietst. Ik heb genoten van de competitie met Sebastiaan voor plek 5. Van de 24 races heb ik er 20 gefietst. 3 miste ik er door vakantie en eentje door een vervelende blessure. Volgend jaar ga ik er zeker weer wat mee pakken maar voor nu is het koersen op de zondag ochtend voorlopig even klaar.

https://www.strava.com/activities/716320985
http://zomoco.nl/klassement.php?klasse=A
Foto is van FotoKoos http://fotokoos.info/

foto van André Mook.
Top